Jafar Panahi'nin yönettiği 1995 yapımı 'The White Balloon' (Badkonake Sefid), İran sinemasının minimalist ve dokunaklı başyapıtlarından biridir. Film, 7 yaşındaki Razieh'in (Aida Mohammadkhani) İran'da Yeni Yıl (Nevruz) arifesinde, bir akvaryumdan altın balık almak istemesiyle başlar. Annesinden zorlukla aldığı banknotu kaybeden Razieh'in, bu parayı bulmak için Tehrân'ın kalabalık sokaklarında çıktığı masumiyet dolu yolculuğu anlatılır. Bu basit öykü, sokak satıcıları, askerler ve yaşlı bir terzi gibi sıradan insanlarla kesişen küçük ama evrensel bir dramı işler.

Aida Mohammadkhani'nin kamera karşısındaki doğallığı ve içten performansı filmin kalbini oluşturur. Panahi'nin yönetmenliği, gerçekçi ve gözlemci bir tarzla, çocuğun gözünden şehrin karmaşasını ve yetişkin dünyasının bürokratik engellerini yalın bir şekilde yansıtır. Sade bir anlatıma rağmen, umut, yardımlaşma ve insan iyiliği gibi temaları derinlemesine işler.

Cannes Film Festivali'nde Altın Kamera ödülünü kazanan bu film, minimal bütçesi ve sade hikâyesiyle evrensel bir çekiciliğe sahiptir. Sıradan bir günde yaşanan sıradışı bir macerayı anlatan 'The White Balloon', izleyiciyi samimiyeti ve duygusal derinliği ile kavrar. İran sinemasının şiirsel gerçekçi dilini merak edenler ve karakter odaklı, dingin dramalar arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir klasiktir. Film, bir çocuğun saf isteğinin peşinden giderken, yetişkinler dünyasına dair incelikli bir portre çizer.